De passie die generaties verbindt
Mijn vader was architect in Nederland. Hij had een goede carrière en een toekomst die voor velen als succesvol zou worden gezien. Toch lonkte het avontuur. Samen met mijn moeder emigreerde hij naar Zuid-Afrika om daar een nieuw leven op te bouwen. Dat was in een tijd waarin emigreren nog echt een sprong in het diepe was. Geen internet, geen videobellen en geen goedkope vluchten naar huis. De wereld voelde veel groter dan nu. In Zuid-Afrika gebeurde iets dat de rest van hun leven zou veranderen.
Mijn moeder leed al jaren aan migraine. Op een dag bezocht zij een chiropractor. De resultaten maakten zo’n indruk op haar dat zowel zij als mijn vader gefascineerd raakten door het vak.
Wat daarna gebeurde, getuigt van een enorme dosis lef.
Ze verkochten alles wat ze hadden en vertrokken samen naar Amerika om chiropractie te studeren.
We hebben het hier over de jaren vijftig.
Twee volwassenen die hun leven volledig omgooien om een nieuw beroep te leren in een ander werelddeel. Alleen omdat ze geloofden in wat chiropractie voor mensen kon betekenen.
Dat geloof hebben ze nooit meer losgelaten.
In de jaren daarna bouwden zij een grote praktijk op in Kaapstad. Chiropractie speelde niet alleen een hoofdrol in hun werk, maar ook in ons gezin. Tijdens congressen verbleven regelmatig vooraanstaande chiropractoren uit de hele wereld bij ons thuis. Als kind ontmoette ik mensen die later grote namen bleken te zijn binnen het vakgebied.
Ik groeide op tussen gesprekken over patiënten, gezondheid, wetenschap en de toekomst van chiropractie.
Misschien is het daarom niet zo vreemd dat ook ik uiteindelijk voor dit beroep koos.
Toen mijn ouders later terugkeerden naar Nederland, zette mijn vader zijn missie voort. Zijn passie voor chiropractie bleef onveranderd. Sterker nog, hij werkte praktisch tot aan zijn overlijden.
Hij was overtuigd van de waarde van zijn vak, bleef zichzelf ontwikkelen en groeide uit tot een autoriteit binnen de chiropractie.
Voor mij was hij veel meer dan mijn vader.
Hij was mijn voorbeeld.
Nu, ruim veertig jaar nadat ik zelf begon als chiropractor, en mijn dochter inmiddels chiropractor is, begrijp ik nog beter wat hem dreef. Die passie om mensen te helpen. Die nieuwsgierigheid naar het menselijk lichaam. Die overtuiging dat je elke dag verschil kunt maken in het leven van anderen.
En misschien is dat wel het mooiste van alles.
De passie die mijn ouders ooit naar Zuid-Afrika bracht, vervolgens naar Amerika, daarna weer naar Nederland en uiteindelijk naar volgende generaties.
Sommige erfenissen zitten niet in geld of bezittingen.
Sommige erfenissen zitten in overtuiging, passie en het verlangen om anderen te helpen.
Dat is de erfenis die mijn vader mijn dochter en mij heeft gegeven.
Lees ook eens deze gerelateerde artikelen
-
Het ging goed…totdat hij ging zitten
-
Onze nieuwe website is live! Een vertrouwd gezicht, maar helemaal klaar voor de toekomst
-
Jouw review maakt het verschil